Η παγκοσμιοποίηση του γραπτού λόγου έχει αρχίσει...

... και θα τον συνοδεύει πλέον για πάντα (μάλλον).

Κάτι που προσέχω πλέον όλο και περισσότερο στο γραπτό λόγο, όχι μόνο των νέων,  αλλά και αρκετών μεγαλυτέρων σε ηλικία, είναι η αντικατάσταση του ελληνικού ερωτηματικού από το αντίστοιχο λατινικό στις ερωτηματικές προτάσεις. Για να μην ξεχνιόμαστε:

το ;  είναι το ερωτηματικό του ελληνικού αλφαβήτου
το ?  είναι το ερωτηματικό του λατινικού αλφαβήτου

Δεν ξέρω πού ακριβώς οφείλεται αυτή η μεταβολή.  Πιθανές αιτίες: οι ξένες ταινίες (σε συνδυασμό με τη δεύτερη γλώσσα που θεωρείται πλέον δεδομένη, σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες), η αυξημένη χρήση των δικτυακών εφαρμογών (γραπτής) επικοινωνίας, η βολικότερη θέση του "?" σε σχέση με το ";" στο πληκτρολόγιο (υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων)· ίσως υπάρχουν και άλλες.

Το θέμα είναι ότι αρχίζει να μην ενοχλεί (ολοένα και περισσότερους) και να γίνεται αποδεκτή η αντικατάσταση.  Στο κάτω κάτω, το "?" στο ελληνικό αλφάβητο δεν υπάρχει, άρα δεν έχει κάποια άλλη έννοια για να την αντικαταστήσει και να δημιουργηθούν αμφισημίες.

Εντάξει, "η γλώσσα εξελίσσεται", "έχω ακόμη κάποιες πεπαλαιωμένες (δεινοσαυρικές) αντιλήψεις"... εμένα πάντως θα συνεχίσει να με ξενίζει (είμαι κολλημένος, με άλλα λόγια).

Quiz: τι θέλει να πει η διαφήμιση στο facebook;

Μ' αρέσουν οι στοχευμένες διαφημίσεις. Δίνουν μια μεγαλύτερη αξία, όπως και να το κάνουμε, στο θεατή που τις βλέπει.

Την βλέπεις, ας πούμε, με μια προσεγμένη φωτογραφία και με κείμενο που σε κάνει να μη βλέπεις την ώρα να πατήσεις στο link. Έτσι πρέπει να γίνεται εξάλλου, η διαφήμιση πρέπει να είναι άμεση και θελκτική.

Ας δούμε λοιπόν μία στοχευμένη διαφήμιση (την είδα στο facebook)...

Προσωπικά έχω την εντύπωση ότι το κείμενο το έβαλαν απλά για να συνοδεύει τη φωτογραφία. Σου λέει, θα δουν τη φωτογραφία, σιγά μη διαβάσουν και το κείμενο.

Καταλαβαίνει κανείς τι θέλει να μας πει ο διαφημιστής;

Ή καλύτερα: μπορείτε να βρείτε ποιο ήταν το αρχικό αγγλικό κείμενο που μεταφράστηκε αυτόματα στα (όποια) ελληνικά;

Το δακτυλικό αποτύπωμα του Leonardo da Vinci

Δε θέλω να αμφισβητήσω την είδηση, αλλά δε θα πρέπει να ξεχνάμε και τα εναλλακτικά σενάρια. Για παράδειγμα:

Φλωρεντία, γύρω στο 1460 με 1470.
Ο νεαρός Leonardo da Vinci έχει επισκεφτεί το ατελιέ του διάσημου ζωγράφου Verrocchio για κάποιο θέλημα και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

• V: μικρέ, τι γυρεύεις εδώ;
• L: εμ... δάσκαλε μ' έστειλε η μάνα μου να σου φέρω αυτά τα ζεστά κεφτεδάκια για το μεσημέρι.
• V: χμμ, καλά. Άφησε το πιάτο επάνω στο τραπέζι.
• L: δάσκαλε, τι είναι αυτό;  Να το βάλω στην άκρη;
  
• V: μηηηη!  Όχι ρε ^%**%^@#*@$! Και μόλις το τέλειωσα... ΤΙ ΔΑΧΤΥΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;
• L: καλά ρε δάσκαλε... μην κάνεις έτσι. Δε σου κατέστρεψα και το αριστούργημα.
• V: τι λε ρε άσχετε! Ακόμη δεν είχε προλάβει να στεγνώσει η μπογιά... φύγε γρήγορα να μη σε βλέπω μπροστά μου!

Αιώνες μετά, η ζωγραφιά με τη δαχτυλιά αποδίδεται στο Leonardo, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα.

Καλά λένε ότι την ιστορία τη γράφουν οι νικητές...

Εκλογές 2009: Πώς πρέπει να συμμετέχουν οι πολιτικοί αρχηγοί στο debate;

Ομολογώ ότι είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί πολύ τις τελευταίες ημέρες και, απ' ό,τι βλέπω, απασχολεί και τους εκπροσώπους των πολιτικών σχηματισμών που θα συμμετέχουν στις εκλογές του Οκτωβρίου. Γι' αυτό έκρινα ότι πρέπει να αποφασίσει ο κόσμος, που θα είναι και ο τελικός κριτής (και ο βασικός λόγος ύπαρξης των debates, έτσι δεν είναι;)

Το σαυράκι μας, ο Dino

Ένας απρόσκλητος επισκέπτης εμφανίστηκε στο σπίτι μας πριν από περίπου ένα μήνα. Από τότε, έχει επισκεφτεί σίγουρα την κουζίνα, το χολ και το δωμάτιό μου και χθες, όντας στο ταβάνι της κουζίνας είχε την ευγενή καλωσύνη να περιμένει να τον φωτογραφίσω.

Φυσικά δεν ξέρω το φύλο του (εδώ δεν ξέρω ούτε το είδος του -- αν κάποιος αναγνώστης γνωρίζει, ας αφήσει ένα σχόλιο) και γι' αυτό τον ονόμασα αυθαίρετα Ντίνο (από το "δεινός"/φοβερός, όπως λέμε "δεινόσαυρος"), ελπίζοντας ότι δεν είναι Ντίνα και μας επισκέφτηκε σκοπεύοντας να γίνει μαμά.

Γιατί κοιμόμαστε τα βράδια;

Γιατί άραγε κοιμόμαστε τα βράδια;
Απλή απάντηση: πρέπει να ξεκουραστούμε και ο οργανισμός μας να αναλάβει δυνάμεις ώστε να ανταπεξέλθει [τι επίσημο ρήμα κι αυτό] στις απαιτήσεις της επόμενης ημέρας.

Κι όμως είναι κάποια βράδια που είναι ξεχωριστά, χαρούμενα, δημιουργικά και, στο τέλος, αξέχαστα!

Δεν έχει σημασία αν είναι αυγουστιάτικα, αν έχει φεγγάρι, αν είμαστε στο σπίτι ή αν ταξιδεύουμε.

Είτε λόγω της παρέας, είτε λόγω συνθηκών ή λόγω όρεξης για δημιουργική δουλειά, αυτά τα βράδια χαλαλίζουμε ευχαρίστως τον ύπνο μας. Κι αν την άλλη μέρα σερνόμαστε με μισόκλειστα μάτια... και τι έγινε;  Θα κοιμηθούμε (κατάκοποι) το βράδυ!

Μίζες και δωράκια

Είσαι επίδοξος εξυπηρετητής ατόμων που θα ήταν πρόθυμα να σου κάνουν και κάποιο δωράκι επειδή απλά είσαι καλός άνθρωπος;

Μπορείς να φορέσεις αυτό το t-shirt τότε.

Φοριέται παντού: στο δρόμο, στην παραλία, στο αυτοκίνητο, στα γραφεία (των άλλων).