Οι πολλοί τρόποι επικοινωνίας αναιρούν την επικοινωνία;

Αφορμή για το σημερινό άρθρο στάθηκε κάτι που παρατήρησα χθες, κατά τη διάρκεια της ονομαστικής μου εορτής, οπότε και δέχτηκα ευχές από 8 διαφορετικές πηγές:

1. άμεσα
2. με τηλεφώνημα στο σταθερό
3. με τηλεφώνημα στο κινητό (για κάποιο διάστημα επειδή χτυπούσαν και τα δύο μαζί, αναγκάστηκα και έκλεισα το κινητό για να μιλήσω στο σταθερό)
4. με SMS
5. με e-mail
6. με μήνυμα στο facebook
7. με μήνυμα στον τοίχο του facebook
8. μέσω λίστας αλληλογραφίας (mailing list)
   

Αν σκεφτούμε ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μόνοι τρόποι επικοινωνίας ήταν 3 (άμεσα, τηλεφωνικά και ταχυδρομικά), τότε βλέπουμε ότι πλέον έχουμε μία πληθώρα εναλλακτικών λύσεων για να επικοινωνούμε. Είναι όμως έτσι πραγματικά;

Η απάντηση φαίνεται να είναι...

"Ναι μεν,"

Πρώτον, επειδή στον αριθμό των εναλλακτικών λύσεων παίζει ρόλο και η ηλικία των εμπλεκομένων. Οι νεώτερες γενιές δοκιμάζουν και χρησιμοποιούν πιο εύκολα τις νέες τεχνολογίες.  Για παράδειγμα, ο πατέρας μου (που γιόρταζε προχθές) δέχθηκε ευχές με τους 3 πιο παραδοσιακούς τρόπους που ανέφερα πιο πάνω (ναι, ακόμη και μέσω ταχυδρομείου).

Δεύτερον, επειδή η συμμετοχή του διαδικτύου στην καθημερινή μας ζωή αυξήθηκε, σε μεγάλο βαθμό λόγω των ADSL συνδέσεων και οι λύσεις που προσφέρει είναι, κατά κανόνα, δωρεάν (πέραν του παγίου της συνδρομής).

"αλλά..."

 Στην πράξη η επικοινωνία μειώνεται!

Όταν βλέπεις τον άλλο πρόσωπο με πρόσωπο, σίγουρα θα πεις κάτι παραπάνω από το "-Χρόνια πολλά! -Ευχαριστώ" (για το παράδειγμα των ευχών), έστω κι αν είναι κάτι για τον καιρό ή την κίνηση στο δρόμο. Ή όταν θα μιλήσεις μαζί του τηλεφωνικά, θα βρείτε και κάτι άλλο να συζητήσετε για 2-3 λεπτά.

Η αμεσότητα όμως που προσφέρουν οι δικτυακοί τρόποι επικοινωνίας μας οδηγεί τελικά να αρκούμαστε μόνο σε κάποιες τυπικές κουβέντες, χωρίς να επικοινωνούμε τελικά.  Υπάρχει βέβαια ο αντίλογος που λέει ότι, λόγω αυτής της αμεσότητας, είναι τώρα περισσότερες οι φορές που ανταλλάσσουμε μηνύματα (και μάλιστα με περισσότερους τρόπους από το απλό κείμενο, τώρα έχουμε και εικόνες, φωτογραφίες, ηχητικά αποσπάσματα, βίντεο, ...).

• Είναι όμως αυτά τα σύντομα συνήθως μηνύματα επικοινωνία;

Εκτός του ότι δε δημιουργείται συζήτηση, αλλά έχουμε μόνο μία απλή αναφορά προτάσεων, αυτές οι προτάσεις είναι συνήθως λακωνικότατες.

• Πόσα από τα πρόσθετα στο κείμενο του μηνύματος έχουν δημιουργηθεί από εμάς;

Στέλνουμε εικόνες και ήχους (σε διάφορες μορφές) σε φίλους και γνωστούς, αλλά συνήθως είναι δημιουργίες άλλων. Πού χάθηκε η δημιουργικότητά μας;


Το πρόβλημα της επικοινωνίας είναι υπαρκτό, το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς για να το αντιμετωπίσουμε...


Υστερόγραφο:
Φίλοι, που με γνωρίζουν προσωπικά, θα παραξενευτούν ίσως διαβάζοντας τα παραπάνω, δεδομένου ότι π.χ. πάντα προτιμώ την ηλεκτρονική αλληλογραφία σε σχέση με το τηλεφώνημα.  Θα πρέπει όμως να μου αναγνωρίσουν ότι συνήθως γράφω αρκετά στα μηνύματα που στέλνω και ότι προσπαθώ (έστω κι αν οι περισσότερες προσπάθειες είναι οικτρές) να δημιουργώ πρωτότυπο περιεχόμενο και να μην αναλίσκομαι σε φράσεις κλισέ (εκτός αν βαριέμαι πολύ).