Χρειαζόμαστε το Χαλοουίν;

Εικόνα: Seven
Morris στο Flickr

Δήθεν δεν πολυχωνεύουμε τον αμερικανικό τρόπο ζωής, αλλά στην πράξη προσπαθούμε να ενταχθούμε όλο και περισσότερο σ' αυτόν (αν δε ζούμε ήδη έτσι). Και δε μιλάω για τις εκλογές που θα αναδείξουν σε λίγες ημέρες τον επόμενο πλανητάρχη (αν και κάποιοι προεξόφλησαν ήδη τη νίκη του υποψηφίου των Δημοκρατικών Μπαράκ Ομπάμα), για τις οποίες εκλογές όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν ήδη στείλει τους απεσταλμένους τους (με καθημερινά ρεπορτάζ εδώ και αρκετούς μήνες) και ετοιμάζουν τα σχετικά αφιερώματα και τις αναλύσεις που θα δούμε και θα ακούσουμε σε 3-4 ημέρες.

Μιλάω και για το καινούριο (για την Ελλάδα) φρούτο του Χαλοουίν, που μας προέκυψε μέσω δικτύου κυρίως. Ωραία γιορτή, κέλτικης προέλευσης απ' ό,τι μαθαίνω, που γιορτάζουν με μάσκες και φάρσες τρομάγματος των ανύποπτων οι αγγλόφωνες χώρες του δυτικού ημισφαιρίου.

Δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι σχετικό και αγνοούσα όλα τα σχετικά μηνύματα που έλαβα αυτές τις μέρες, αλλά βλέπω μία τάση ενσωμάτωσης αυτής της γιορτής και στη δική μας κουλτούρα που, όπως φαίνεται, ξεκίνησε φέτος και που, πολύ φοβάμαι ότι, σε 1-2 χρόνια θα έχει ολοκληρωθεί σε βαθμό να τη γιορτάζουν και τα παιδιά στα σχολεία!

Εντάξει, ζούμε και εκφραζόμαστε στο παγκόσμιο χωριό και η ζωή μας έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με την εποχή που κουβαλούσαν το νερό με τις στάμνες. Γιατί όμως να δεχόμαστε τόσο εύκολα τις εξωτερικές πολιτιστικές επιδράσεις; Στο κάτω κάτω, για το συγκεκριμένο θέμα, έχουμε και τις δικές μας Απόκριες (με όλες τις τοπικές παραλλαγές τους)!  Κάντε λίγη υπομονή συμπατριώτες, λίγο μετά την Πρωτοχρονιά είναι...