Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007

«Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»

Σήμερα το μεσημέρι έγινε η κηδεία ενός παλιού μου καθηγητή, τον καιρό που πήγαινα στο λύκειο. Φιλόλογος αυτός, θετικής κατεύθυνσης εγώ (από παλιά), ήταν δύσκολο να συναντηθούν πολλές φορές οι δρόμοι μας.

Από εκείνη όμως τη χρονιά που μας δίδαξε, μου έμεινε τελικά μόνο μία φράση που μας είπε μία φορά: «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»

Δεν ξέρω ποιος αρχαίος την πρωτοείπε, ακούγοντάς την όμως απέκτησε νόημα ένα παιχνίδι που έπαιζα μόνος μου προσπαθώντας να καταλάβω το νόημα κάποιας λέξης αναλύοντάς την. Απέχοντας παρασάγγας από τη σοφία που ευαγγελίζεται, το παιχνίδι συνεχίζω ακόμη και τώρα να το παίζω, με βοήθησε δε κάποιες φορές να κάνω και τον έξυπνο (εντυπωσιάζοντας ακόμη και φίλη τριτοδεσμίτισσα) στην παρέα.

Είναι απίθανο το πόσο, κάποιες φορές, μας επηρεάζει κάτι φαινομενικά ασήμαντο, όπως μία φράση, και το πως τελικά διασταυρώνονται οι ζωές μας μεταξύ τους.

Εις μνήμην σου, κ. καθηγητά...