Σάββατο, Μαρτίου 24, 2012

Περί copyrights & clopyrights

Δηλώνω εξ αρχής ότι ούτε έχω τις νομικές γνώσεις, ούτε γνωρίζω πολλά περισσότερα για το θέμα απ' όσα γνωρίζει ο μέσος επισκέπτης ιστοσελίδων. Βλέπω όμως σε πολλούς δικτυακούς τόπους το παρακάτω κείμενο:
«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.»
και αναρωτιέμαι:
  1. Αν διαβάσω κάτι (και μου αρέσει) στις σελίδες κάποιου δικτυακού τόπου, που μου απαγορεύει τη «μερική αναδημοσίευση», δε μπορώ να το στείλω στους φίλους μου στο facebook ή στο twitter;
  2. Αν στείλω μόνο τον τίτλο του άρθρου και το URL, άρα αναδημοσιεύσω σε ηλεκτρονικό μέσο μερικώς το άρθρο, παραβαίνω την ανωτέρω απαγόρευση;
  3. Αν την παραβαίνω, γιατί ο συγκεκριμένος δικτυακός τόπος έχει κουμπάκια που με προτρέπουν να μοιραστώ το άρθρο με φίλους και γνωστούς σε facebook, twitter και άλλα, γνωστά και άγνωστα, μέσα κοινωνικής δικτύωσης;
  4. Με μια αναζήτηση σε μια μηχανή αναζήτησης, βλέπω ότι το ανωτέρω κείμενο το αντιγράφουν πολλοί δικτυακοί τόποι με την ίδια διατύπωση. Δεν αποτελεί αυτό το κείμενο «περιεχόμενο του παρόντος web site», άρα απαγορεύεται η αναδημοσίευσή του; [τυπικά]
  5. Αν το «πρωτότυπο» άρθρο είναι αναπαραγωγή κάποιου δελτίου τύπου, μπορούν να το εμφανίζουν ως πρωτότυπο κείμενο και να απαγορεύουν την αναδημοσίευσή του;
  6. Αν το πρωτότυπο άρθρο συνοδεύεται από φωτογραφία που έχει αντιγράψει ο συντάκτης του από άλλο δικτυακό τόπο και δεν το αναφέρει πουθενά, έχει το δικαίωμα να απαγορεύει την αναδημοσίευση και της κλεμμένης φωτογραφίας;
Για κάποιους τα πράγματα μπορεί να είναι ξεκάθαρα, αλλά εγώ δυσκολεύομαι να τα καταλάβω, όσο περισσότερο διαβάζω σχετικά κείμενα. Ελπίζω να υπάρχει κάποιος δικτυακός τόπος που να τα ξεκαθαρίζει αυτά τα ζητήματα με απλά λόγια.

Τηλεοπτικός συγχρονισμός

Περιμένεις να ξεκινήσει μία ταινία στην τηλεόραση αλλά ο χρόνος περνάει και είτε το προηγούμενο πρόγραμμα ή οι διαφημίσεις δε λένε να τελειώσουν. Κι εσύ περιμένεις σαν τον... Ιώβ, μήπως και χάσεις την αρχή.

Λοιπόν, υπάρχει λύση!

Πήγαινε «προς νερού σου»!
Είτε στην τουαλέτα πας, ή και στην κουζίνα (για να γεμίσεις το ποτήρι σου, μην πάει το μυαλό σου αλλού), όταν θα επιστρέψεις είναι σχεδόν σίγουρο ότι η ταινία θα έχει ξεκινήσει!

Προσωπικά, την έχω πατήσει τόσες πολλές φορές έτσι, θεωρώντας ότι υπάρχει αρκετός χρόνος, που πλέον είμαι σίγουρος πως πρόκειται για μία ακόμη επαλήθευση, έστω και σε παραλλαγή, του νόμου του Μέρφι.

Σου έχει τύχει κι εσένα, έτσι;

Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2012

Τρίτη, Μαρτίου 13, 2012

Η κηδεία της Δόμνας Σαμίου και ο ιός στο δικτυακό τόπο του υπουργείου Πολιτισμού

Διάβασα πριν από λίγη ώρα ότι η κηδεία της Δόμνας Σαμίου δε θα γίνει δημοσία δαπάνη και έγραψα στο twitter ότι θα είναι ντροπή μας (όλων μας) αν γίνει κάτι τέτοιο. Κατανοώ ότι είναι δικαίωμα της οικογένειάς της να την κηδέψει με δικά της έξοδα, πιστεύω όμως ότι, δεδομένης της προσφοράς της Δόμνας Σαμίου στην πολιτιστική παράδοση της Ελλάδας, είναι υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας να την φροντίσει [=κηδεύσει], εκ μέρους μας, ως ένα ύστατο «ευχαριστώ».

Ψάχνοντας λοιπόν να βρω τη δήλωση του κ. υπουργού του Πολιτισμού (δεν το γράφω ειρωνικά αυτό), μήπως και μάθω περισσότερα, προσπάθησα να επισκεφτώ το δικτυακό τόπο του υπουργείου Πολιτισμού για να δω αυτή τη σελίδα:

Οπότε, ακόμη δεν έχω απάντηση.


Επίσης, διάβασα το πρωί ότι πέθανε και ο κινηματογραφιστής Νίκος Δημόπουλος, στην Αυστραλία. Ο δικτυακός τύπος στην Ελλάδα αναφέρει το γεγονός αναπαράγοντας το ίδιο κείμενο, ο δε δικτυακός ελληνόφωνος τύπος της Αυσταλίας φαίνεται να αγνοεί το γεγονός. Αυτό που προσπαθώ να εντοπίσω είναι η ημερομηνία θανάτου του και, στην καλύτερη περίπτωση, ένα μικρό βιογραφικό του (καθώς η σελίδα στην οποία παραπέμπω πιο πάνω είναι δική μου δουλειά και περιέχει μόνο τη φιλμογραφία του), αλλά μάταια.

Δε θέλω να προτρέχω, ελπίζω να είναι εντυπώσεις [μου] της στιγμής όλα αυτά που γράφω πιο πάνω (για τη Σαμίου, το υπουργείο, το Δημόπουλο) και ότι θα διορθωθούν (ακόμη και εντός της ημέρας).

Αισιοδοξία

Νομίζω ότι είμαι αισιόδοξος άνθρωπος.
Επειδή περιμένω η επόμενη ημέρα να είναι καλύτερη από την προηγούμενη.
Επειδή θέλω ο επόμενος άνθρωπος που θα συναντήσω να έχει να μου πει κάτι ενδιαφέρον, κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό.

Και για να είναι ισορροπημένα τα πράγματα, το ίδιο πρέπει να κάνω κι εγώ.
Να γίνομαι καλύτερος από πριν.
Να υλοποιώ ιδέες.
Νομίζω.